குற்றம் புரியாத அரசனே

போர் குற்றம்
புரியாத மன்னவனே
உரத்த குரலில்
உரையாற்றும்
உத்தமனே

உன் குடி தவிக்கிறது
உலகமே வியக்கிறது
ஊரெங்கும் பதற்றமாய் இருக்கிறது
அசம்பாவிதங்களும் நடக்கிறது

பயிரை மேயும்
வேலிகளாய்
உன் அடிமைப்படை
அரிக்கைகளோ
வதந்தி என்கிறது

பார்த்த கண்களும்
பிடித்த கைகளும்
உதவிய உன்படையும்
பொய்யாகும் போது
எதிர்த்த மக்கள் மட்டும்
நிஜமானதே

ஓட்டு போட்ட
உத்தமிகள் இன்று
உயிர் பிழைக்க
மருத்துவமனையில்

நாடு காக்கும் அரசனே
உன் அமைதி ஆமோதிப்பது
உன்இரத்த தாகத்தையோ
இல்லையேல்
நாளை ஓட்டு கேட்க
இனவாதம் தேவையோ

நம்பிவிட்டோம் தலைவா
நீ புரியவில்லை
போர்குற்றம்

கணவனுடன் காதலி

பத்தாண்டு கழிந்து உன்
பசுமையான நினைவுகளை
நிழலாட செயத்தகு
பணிவாக சொல்லிவிடு நன்றி
உன் காதலுக்கு
அது புனிதமானது என்பதால்

நகர்ந்து செல்லுகையில்
நலினமாய் திரும்பி பார்த்து
கண்ணால் பேசிவிட்டு சென்றாயே
பாவம் அந்த பாவை மனசு

கணவன் முன் காதலன்
கவலையுடன் சிரித்துகொண்டு
கலங்கி நின்ற அவளை எண்ணி
கண்ணீர்வடிக்கும் உன்னை
பார்த்துவிடாமல் பார்த்துகொள்
உன் மனைவி

இருபக்கம்

வாழ்க்கை எனும் புத்தகத்தில்
வாழ்கின்ற மறுபக்கத்தை
முண்டியடித்து கடந்துவிடு
முன்சென்றதை மறந்துவிடு
முன்னேறலாம் ஒரு பக்கத்தில் -பின்
ஓய்வெடுக்கலாம் அதே பக்கத்தில்